TRADITIE

Afgelopen 5 juni werd in Den Haag herdacht dat het 147 jaar geleden is dat de eerste Hindostaanse contract­ar­beiders uit het toenmalige Brits-Indië (thans India) voet aan wal zetten in Suriname. Op deze speciale dag heb ik samen met de wethouders Kavita Parbhudayal en Bert van Alphen van de gemeente Den Haag een bloemen­krans neergelegd

Op de golven van de wereld­wijde protesten tegen racisme en discri­mi­natie raast er een beelden­storm. Standbeelden van personen die symbool staan voor racisme en discri­mi­natie worden omver gehaald (ontsok­keling) of beklad. Een stand­beeld dat het inmiddels ook moet ontgelden is dat van Mahatma Gandhi. In een aantal Afrikaanse landen wordt al enkele jaren gepro­tes­teerd tegen

Do not follow where the path may lead Go instead where there is no path  and leave a trail (N.N.) Wereldtraditie In 1975 verhuisde ons gezin naar Nederland. Reden was de onzekerheid over de richting die het nieuwe Suriname zou inslaan. Ik kwam in Den Haag op een scholen­ge­meen­schap te zitten. Met een bepaalde klasgenoot

In Amsterdam is het beeld van de Indiase onafhan­ke­lijk­heids­strijder Mahatma Gandhi besmeurd met rode verf. Op de sokkel is ‘racist’ geschreven en ook de cijfers 1312. Die staan voor de letters A‑C‑A‑B, all cops are bastards. De gemeen­te­lijke beheerder van de wijk waar het beeld staat gaat aangifte doen wegens vernieling, meldt AT5. Het beeld wordt zo

Suriname en Nederland zijn reeds eeuwen aan elkaar verbonden, met een gezamen­lijke geschie­denis die maar weinig mensen in Nederland kennen. Dit, vooral ook omdat hier weinig aandacht aan wordt besteed in het onderwijs. Ook in het publieke debat over de relatie tussen Suriname en Nederland komt deze geschie­denis maar weinig tot uiting. En als dit

Culturen zijn niet statisch maar voort­durend aan veran­de­ringen onder­hevig. Tradities vormen een belangrijk onderdeel van een cultuur. Het gaat hierbij om gewoontes en rituelen die van generatie op generatie worden overge­dragen en mede onze culturele identiteit uitmaken. Ze kunnen door allerlei ontwik­ke­lingen veran­deren en zelfs verdwijnen. Een voorbeeld van een langzaam verdwij­nende traditie is die van

Uitleg over het schil­derij Mor (Pauw) Na de lancering van de website Hindorama.com op 5 juni 2019 door Kanta Adhin, kreeg zij een schil­derij als cadeau aange­boden door het oude en nieuwe team van Hindorama. Dit, als dank voor haar onbaat­zuchtig inzet al die jaren ten behoeve van het glossy magazine Hindorama van en voor Hindostanen.

  Op 5 juni 2019 werd de website van Hindorama.com officieel gelan­ceerd tijdens een druk bezochte bijeen­komst in het Indian Business & Culture Centre in Rijswijk. De lancering viel samen met 146 jaar Hindostaanse immigratie en werd opgeluisterd met baithak-gana liederen en live painting. 146 jaar Hindostaanse immigratie. Een mooi moment om een digitaal vervolg van

Het huwelijk, zoals dat nog steeds ook in Nederland plaats­vindt, bestaat uit diverse ceremonies. Naast de huwelijks­vol­trekking zelf, zijn er ook voorbe­rei­dende ceremonies en ceremonies nadat het huwelijk heeft plaats­ge­vonden. Het hindoe­hu­welijk is daarmee een groot en intensief familie­ge­beuren. Leden van de familie moeten klaar staan om bij de vele activi­teiten een bepaalde rol te

In juni is het precies 146 jaar geleden dat de eerste lichting Hindostaanse contract­ar­beiders uit India in Suriname voet aan wal zetten. Zij vertrokken met het zeilschip Lalla Rookh ( de Tulpenwangige) van de havenstad Calcutta ( nu Kolkata)  en kwamen na een zeereis van liefst drie maanden, op 4 juni1873 in Suriname aan. De  401 Hindostaanse contract­ar­beiders

Na afloop van de contracttijd in Suriname (1873–1920) begon de Hindostaanse gemeen­schap in aantal toe te nemen. In 1970 was de groep met een aandeel van ruim 40%, de grootste bevol­kings­groep van Suriname. De toename had vooral te maken met het hoge aantal kinderen. Gezinnen met meer dan tien kinderen waren geen uitzon­dering. Als deze

TOP