Column Kanta Adhin:

Suriname en 8 December

 

Het onware kan nooit tot waarheid worden

door in macht toe te nemen.

Rabindranath Tagore (1861–1941)

 

Op 29 november 2019 deed de Krijgsraad in Suriname uitspraak in het jaren slepende 8 december straf­proces. De hoofd­ver­dachte, die inmiddels het presi­dent­schap vervult, werd tot 20 jaar gevan­ge­nis­straf veroor­deeld voor zijn betrok­kenheid daarbij. Een betrok­kenheid die hij altijd heeft ontkend, maar die door de Krijgsraad als onomsto­telijk is komen vast te staan.

Het is genoegzaam bekend dat dit proces de nodige tegen­slagen heeft gekend. Na jaren van onderzoek ging het proces in 2007 van start. In 2010 werd de hoofd­ver­dachte daarin tot president gekozen. Formeel waren daar geen belem­me­ringen voor. Betrokkene heeft hier bewust op aange­stuurd zodat hij in de functie van president immuniteit zou genieten en hij kreeg de benodigde steun daarvoor. Vanuit die positie heeft hij samen met zijn partij­ge­noten en andere sympa­thi­santen van alles uit de kast gehaald om het proces te frustreren. Zelfs door een parallel lopend waarheids­vin­dings- en verzoe­nings­proces te starten. Wat betekent echter waarheid en verzoening voor iemand die keer op keer op leugens is betrapt. Die als leider geen verant­woor­de­lijkheid neemt, maar de schuld op onder­ge­schikten schuift. Die nooit enig berouw heeft getoond, maar eerder zijn spreek­woor­de­lijke middel­vinger opsteekt naar slacht­offers en nabestaanden van onder zijn regime begane meest grove misdaden.

Zijn reactie op de veroor­de­lende uitspraak is tekenend voor de persoon die in 1980 de macht greep via een coup en alle waarden vertrapte waar Suriname aan hecht en die fier op het Surinaamse wapen staan: Justitia — Pietas — Fides (Gerechtigheid —  Deugdzaamheid — Vertrouwen). Voor betrokkene en zijn aanhang zijn deze waarden duidelijk geen referen­tie­kader. Hij gaat gewoon door als president, ambieert nog een termijn en wordt daarbij luid toege­juicht door zijn aanhang. Terwijl God er regel­matig bij wordt gehaald, wordt blijkbaar niet gereflec­teerd op religieuze waarden en normen. Degenen onder zijn aanhang die zich laten voorstaan op hun kennis van het hindoeïsme en de betekenis van het licht daarin, laten zich ook niet daardoor inspi­reren.

Keer op keer blijkt namelijk dat het referen­tie­kader van de huidige president van Suriname en zijn aanhang bepaald wordt door de menta­liteit van de vroegere koloniale heersers en slaven­houders. Wat die toen ongestraft konden doen, kunnen wij nu ook. Hebben de koloniale heersers niet mensen in hun macht vernederd, menswaar­digheid ontnomen en gedood? Daarmee worden de gedra­gingen van de huidige macht­hebber in Suriname goedge­praat.

In Nederland is er een behoorlijk uit de hand gelopen discussie over Zwarte Piet gaande. De wens om deze figuur uit te bannen is ingegeven door de link met het slaver­nij­ver­leden. Er is al een kentering gaande door het uiterlijk van Piet aan te passen, maar er zijn die-hard voorstanders van Zwarte Piet die van geen wijken weten. Die zich beroepen op een diepge­wor­telde traditie. Deze kunnen zich nu rijk rekenen. Zij hebben immers de steun van de Surinaamse president en zijn aanhang die zich ook laten leiden door de koloniale tradities.

In het buitenland snappen veel mensen niet waarom Zwarte Piet zo belangrijk is voor Nederlanders. Zelfs de Verenigde Naties hebben zich ermee bemoeid, omdat er van regel­rechte discri­mi­natie sprake zou zijn. Dit is een schending van in verdragen vastge­legde mensen­rechten. Zullen ze in het buitenland snappen dat een persoon die zich aan schending van de meest funda­mentele mensen­rechten heeft schuldig gemaakt wordt aanbeden door zijn aanhang en weer als presi­dents­kan­didaat zal worden voorge­dragen?

Als iemand mij daarnaar vraagt, zou mijn antwoord zijn dat het erop lijkt dat Suriname verkeert in de duistere tijden van het koloni­a­lisme vanwege een regime dat ‘decolo­nizing the mind’ propa­geert. Het zijn juist de slacht­offers en de nabestaanden die de weg naar het licht willen volgen.

Foto Slider II homepagina: kunstenaar Kenneth Beeker

TOP