Ontstaansgeschiedenis VHP Sympathisanten Nederland (VHP-SN)

Radjin Thakoerdin

Omslag van het vereni­gingsblad De Olifant

Jonge Olifanten Nederland (JON)
De interesse van jongeren in Nederland voor de Surinaamse politiek is altijd groot geweest. Op incidentele basis werden politieke discus­sie­bij­een­komsten georga­ni­seerd. Naar aanleiding van de gebleken behoefte aan gedach­te­wis­se­lingen over de politieke situatie in Suriname, ging een groep Hindostaanse studenten en werkende jongeren ertoe over om derge­lijke bijeen­komsten een meer regel­matig en struc­tureel karakter te geven. Hieruit werd het initi­atief geboren om een politiek werkverband op te richten, dat zich zou bezig­houden met de Surinaamse politiek in het algemeen en de bijdrage daaraan door de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP). Dit werkverband zou zich tot jongeren moeten beperken en zo kwam de naam Jonge Olifanten Nederland (JON) tot stand. Met deze naam werd een zekere binding met de VHP Suriname beoogd zonder daarbij expliciet de naam van deze partij te bezigen.

Jnan Adhin (onder­voor­zitter VHP)

Relatie JON/VHP
Tijdens een bezoek aan Nederland reageerde de onder­voor­zitter van de VHP, dr. Jnan Adhin, zeer positief op het functi­o­neren van een politiek werkverband in Nederland, dat relaties met de VHP in Suriname wenste te onder­houden. Op 29 december 1987 werd in zijn bijzijn ten huize van de heer Radjin Thakoerdin te Zoetermeer de JON gepro­cla­meerd. Het oprich­tings­be­stuur stelde daarna de concept­sta­tuten op, waarin de doelstel­lingen van JON als volgt werden gefor­mu­leerd:

  1. De JON richt zich in eerste instantie op die groep van gevormde Surinamers die de bedoeling hebben binnen niet al te lange tijd (binnen vijf jaar) naar het vaderland terug te keren om zodoende hun krachten ten dienste van Suriname te stellen.
  2. De JON heeft de bedoeling (toekomstig) Surinaams kader te bundelen om reflectie op het (maatschap­pelijk en) politiek gebeuren in Suriname in het verleden en heden, alsmede een bezinning op de toekomst van Suriname in politiek opzicht mogelijk te maken.
  3. De JON wil zich ook bezinnen op de betekenis van de VHP (Vooruitstrevende Hervormings Partij) voor het politiek beleid in Suriname, zoals het onder meer gestalte krijgt in actieprogramma’s en concreet politiek handelen.

Dr.mr.drs. J.H. Adhin, mr. J. Lachmon en drs. S. Harinandansingh tijdens het Congres “De vormgeving en ontwik­keling van het staats­bestel in Suriname in histo­risch perspectief” (Den Haag, 15 april 1989).

Voorts wenste de JON zich bij de VHP aan te sluiten en deed een officieel verzoek daartoe bij het hoofd­be­stuur. De beweeg­re­denen waren:

  1. identi­fi­catie met de VHP-ideologie;
  2. de waarde­volle bijdrage van de VHP in Suriname;
  3. verschaffen van een herken­ningspunt voor VHP-sympa­thi­santen in Nederland;
  4. de visie en het beleid in Frontverband uitdragen.

In verscheidene gesprekken die daarna werden gevoerd met de secre­taris van de VHP, de heer Ram Sardjoe, tijdens diens verblijf in Nederland, werd van de kant van VHP duidelijk gemaakt dat de wet op politieke partijen van Suriname niet toestaat afdelingen buiten het Surinaams grond­gebied op te richten. De Statuten van de VHP voorzien daar dan ook niet in. Een informele relatie, bijvoor­beeld uitwis­seling van infor­matie, behoorde wel tot de mogelijk­heden. Gedurende 1988 werden o.l.v. de heren Shyaam Sardjoe en Humbert Kartaram verschil­lende leden­wer­vings­acties gevoerd. De belang­stelling bleek groot. Er werd een werkgroep politieke vorming ingesteld, met ais taak volgens een bepaald curri­culum de ontwik­keling van de moderne Surinaamse politiek te behan­delen.

Bezoek Frontleiders aan Nederland: (mede)oprichter, Radjin Thakoerdin, betuigt steun VHP-SN i.o. aan VHP-leider, Jagernath Lachmon.

JON in problemen
Er begonnen zich tekenen van verdeeldheid te tonen binnen het oprich­tings­be­stuur dat bestond uit: de heer B. Ori (voorzitter), de heer W. Parsowa (onder­voor­zitter), de heer R. Thakoerdin (secre­taris),  de heer R. Ramcharan (tweede secre­taris) en de heer I. Orie (penning­meester). Eén stroming o.l.v. de heer Ori toonde zich teleur­ge­steld over het zich niet kunnen aansluiten bij de VHP, en de andere o.l.v. de heren Parsowa en Thakoerdin wenste op pragma­tische wijze verder te gaan. De verdeeldheid bereikte een climax toen vanuit VHP in Suriname aan JON werd gevraagd om een ontvangst te organi­seren voor de Frontleiders, J. Lachmon, H. Arron en W. Soemita, die op 27 november 1988 in Nederland voor bespre­kingen met de Nederlandse regering zouden arriveren. De JON-voorzitter weigerde medewerking te verlenen, waarop de bestuurs­leden Parsowa en Thakoerdin op de leden­ver­ga­dering van 26 november 1988 de steun van de leden vroegen en kregen voor een grootse manifes­tatie. Bij aankomst werd de heer J. Lachmon kort door de heer Thakoerdin toege­sproken. Aan de VHP-leider werd duidelijk gemaakt dat de VHP-sympa­thi­santen in Nederland waar mogelijk onder­steunend wilden zijn.

Lachmon tijdens een VHP-SN symposium (Houtrust Den Haag)

Akkoorden van Bel Air
In een gesprek tussen de heer Lachmon in het Bel Air Hotel op 2 december 1988 en een delegatie van het JON bestuur, JON-leden en andere sympa­thi­santen werd zijdens de VHP-leider het volgende te kennen gegeven:

  1. sympa­thi­santen van de VHP in Nederland zouden met de sympa­thi­santen van de andere twee Frontpartijen (NPS en KTPI) moeten samen­werken en
  2. lidmaat­schap van de vereniging diende niet tot jongeren beperkt te blijven, maar voor iedereen open te staan.

De daar aanwe­zigen konden hiermee akkoord gaan en met deze zgn.“Akkoorden van Bel Air” trachtte de pragma­tische stroming binnen de JON, de vereniging alsnog op één lijn te krijgen, hetgeen echter mislukte. Tijdens een buiten­gewone Algemene Ledenvergadering op 24 december 1988 werd besloten:

- het vertrouwen in het JON-bestuur op te zeggen;
— het bestuur te ontbinden;
— de heren R. Thakoerdin en J. Oedjaghir met de opdracht te belasten een bestuur te formeren en dit ter goedkeuring aan de leden voor te leggen.

Bijeenkomst te Bel Air: samen­werking VHP/VHP-SN wordt gefor­ma­li­seerd.

De VHP-Nederland (VHP‑N) als te zijn een voort­zetting van de JON zou zich dezelfde grondslag, doel en middelen eigen maken, met dien verstande dat de doelgroep niet perse tot de categorie “jong” behoefde te behoren, maar dat te allen tijde wel verjonging binnen de gelederen zou worden nagestreefd. Op 8 januari 1989 gingen de leden unaniem akkoord met het gepre­sen­teerde team bestaande uit: de heer drs. S. Harinandansingh (voorzitter), de heer drs. W. Parsowa (onder­voor­zitter), de heer drs. S. Mahesh (tweede onder­voor­zitter), de heer R. Thakoerdin (secre­taris), de heer P. Girjasing (tweede secre­taris), de heer J. Sardjoe (penning­meester) en de heer H. Dhonre (tweede penning­meester). Na enige tijd trad de heer Girjasing af en werd opgevolgd door de heer drs. A.R. Ramdin. Op voorstel van de voorzitter werd de naam van de vereniging gewijzigd in VHP Sympathisanten Nederland (VHP-SN).

Ambassadeur ir. C.B. Ramkisor (Republiek Suriname) zittend uiterst rechts samen met VHP-SN bestuurs­leden: v.l.n.r. staand drs. A.R. Ramdin, J.M. Sardjoe, drs. W. Parsowa en zittend R. Thakoerdin, drs. S. Harinandansingh (voorzitter VHP-SN).

VHP-SN
Op 14 april 1989 werden de statuten van de VHP-SN gepas­seerd en kort daarna presen­teerde het bestuur ook het huishou­delijk reglement. In de bestuurs­sa­men­stelling deden zich gaandeweg een aantal wijzi­gingen voor. VHP-SN organi­seerde een aantal grootse evene­menten zoals het Congres “De vormgeving en ontwik­keling van het staats­bestel in Suriname in histo­risch perspectief” (Den Haag, 15 april 1989) en in samen­werking met de Werkgroep NPS Nederland, het Symposium “Nieuwe wegen in de relatie Suriname-Nederland” (Rotterdam, 16 maart 1991).

Uit: De Olifant, 1e jrg. 1991 (nulnummer)

TOP