Modi-mania

Adjiedj Bakas

Modi-mania in India

Niet Rahul Gandhi, maar Narendra Modi wordt weer premier van India, het moederland van de 180.000 Surinaams-Nederlandse Hindostanen. Modi is in de Indiase diaspora, dus ook in Nederland, immens populair, ook al loste zijn partij, de BJP, veel van de gedane verkie­zings­be­loften de afgelopen jaren niet in. Maar de BJP deed meer voor India’s kenmer­kende vooruit­gangs­op­ti­misme dan de Congrespartij van de Gandhi’s.

Geen Gandhi’s
Dit blijkt ook uit het verlies van de parle­ments­zetel in Amethi, die al decennia vrijwel onafge­broken door een telg uit de Nehru-Gandhi-dynastie werd ingenomen. Zus Priyanka Gandhi, gelan­ceerd als de nieuwe Indira Gandhi (‘ze heeft dezelfde neus als haar oma’, schreven fans) stelde de Congrespartij teleur in het volkrijke Uttar Pradesh, de deelstaat waar de meeste Surinaamse Hindostanen vandaan komen. De Gandhi’s worden in het moderne India gezien als verwende rijke­luis­kin­deren, die geen antenne hebben voor wat er echt leeft in het heden­daagse India.

Meritocratie
De BJP heeft India omgevormd tot een moderne merito­cratie, waar je merits (talenten en prestaties) belang­rijker zijn dan je familie, sociale klasse of kaste. India heeft een jaloers­makend demogra­fisch dividend van honderden miljoenen jonge mensen, die steeds beter opgeleid zijn (IT‑savvy) en vaker inter­na­ti­onaal geori­ën­teerd, ambitieus werken aan hun carrière. De sleets geworden socia­lis­tische maatschap­pij­visie van de Gandhi-Dynastieke Congrespartij staat ver van de ambities van jonge Indiërs.

Zelfislamisering
De Congrespartij was voort­durend bezig met de appea­sement (verzoeningspolitiek)van radicale moslims, die gefinan­cierd worden vanuit Saoedi-Arabië en de Arabische Golfstaten, soms zelfs door Pakistan. In India zie je nu ook veel meer boerka’s en andere streng islami­tische kledij in het straat­beeld. Dit is een grote irrita­tie­factor voor liberale Indiase moslims die de Saoedisering van de Indiase islam afkeuren.  Liberale Indiase moslims stemden daarom in grote getale op de BJP in plaats van de aan zelfis­la­mi­sering en Saoedisering lijdende Congrespartij.
Ook Hindostaanse moslims in Nederland zijn de afgelopen jaren geradi­ca­li­seerd: hun  ‘hoofd­doe­ki­sering’ expor­teren ze nu ook naar Suriname, waar voor het eerst radicale uit Nederland geremi­greerde Hindostaanse moslims zijn gearres­teerd voor het plannen van een IS-aanslag.  De opruk­kende radicale islam onder Indiërs in India en de Indiase diaspora heeft het Hindoe-natio­na­lisme van de BJP vleugels gegeven.

Hindoe-heritage verloo­chend
De bekende Canadees-Pakistaanse activist Tarek Fatah, die erg populair is onder Indiase moslims, ijverde voor de herver­kiezing van Modi.  Fatah, die vaak in Nederland bij zijn zus op bezoek komt, hekelt de zelfis­la­mi­sering van westerse politici en vindt dat India zich moet focussen op zijn Hindoe-identiteit, met inslui­tingvan moslims, chris­tenen en andere minder­heden. Volgens Fatah heeft de Congrespartij de Hindoe-heritagevan India verloo­chend.  Hoewel moslim en Pakistani, rekent hij zichzelf tot Bharat, het land en cultuur van zijn voorouders. In India vinden veel mensen dat Modi-fan Fatah het Indiase staats­bur­ger­schap zou moeten krijgen.

Politieke popsterren
‘Politiek als platen­maat­schappij’ is een theorie van futuroloog professor Wim de Ridder, die stelt dat in de 21eeeuw politieke partijen louter platen­maat­schap­pijen zijn voor politieke popsterren: Trump in Amerika, Bolsonaro in Brazilië en Modi in India. Modi is inderdaad een popster Bollywood+, de Indiase Trump. De BJP presen­teert hem multi­me­diaal, met een sterke focus op jongeren. Het straat­beeld  en Indiase sociale media zijn 24/7 vergeven van Modi-beelte­nissen. Maar Modi kan zijn glans verliezen als hij de ambities van de veelal jonge Indiërs, niet reali­seert. Dan ruilen ze hem zonder pardon in voor een volgende politieke popster. Er zijn genoeg Bollywoodsterren die met succes de politiek ingingen en in de toekomst dat ook zullen doen. Modi propa­geert harts­toch­telijk yoga als panacee voor het moderne leven. Dat past in een tijd waarin in India en daarbuiten mensen opnieuw zoeken naar zingeving, bezieling en spiri­tu­a­liteit.

Tempo opvoeren
De 21eeeuw lijkt nu de Chinese Eeuw te gaan worden. Maar rond 2050 gaat het demogra­fisch dividend van India zich uitbe­talen, weet Modi’s BJP. Veel Chinezen zijn dood voor ze rijk zijn: van het werk naar de zerk. China heeft dan India met zijn grote jonge­ren­re­servoir (de Indiërs blijven vlijtig doorfokken) als partner nodig: Chindia heeft daarmee de toekomst. Maar dan moet het kabinet Modi II wel gaan leveren wat nodig is. Indiase jongeren spiegelen hun toekomst­ver­wach­tingen steeds meer naar de Xinomie (de economie van  president Xi) van grote buur China.

Als critici Modi verwijten dat zijn  hervor­mingen te traag verlopen, beroept hij zich op het Indiase  Divyavadana uit de 2eeeuw: ‘Geen onzer daden gaat in de eeuwigheid verloren, want alles rijpt op de eigen tijd, wordt vrucht in ’t eigen uur’. Dat klinkt mooi, maar daar kun je tegenover stellen: ‘Terwijl het gras groeit, sterft het paard’. Modi II moet dus tempo maken.

Adjiedj Bakas is auteur van het boek ‘The New Renaissance’. www.bakas.nl

 

TOP