Lanzarote Canarische eilanden

Radjin Thakoerdin

Waar gaan we op vakantie?

Er zijn nog steeds Hindostanen, vooral ouderen die om van de warmte te genieten, altijd naar Suriname gaan. Dan hoor je daarna toch ook allerlei klachten. Dat het veel heeft geregend, straten  waren onder­ge­lopen, veel muskieten etcetera. Maar ja, de binding met het land is er, en men gaat er toch elke keer heen. Jongere generaties hebben die binding niet en die gaan voor verre reizen liever naar andere landen. De ticket is meestal goedkoper verge­leken met die van Suriname. Niet iedereen heeft tijd om weken achtereen weg te zijn, of zin in een lange vliegreis.

Begin januari besloot ik op het laatste moment een weekje eruit te gaan en wilde wel naar de warmte. Ik kwam uit op de Canarische eilanden, die vanwege de ligging, niet ver van de Sahara, ook in de winter best een aangename tempe­ratuur hebben. Op het eiland Lanzarote zou het die week boven de 20 graden zijn. Een heerlijk tempe­ratuur om te wandelen.  Maar, ik twijfelde. Wat moet ik op een vulkaan­ei­landen met een maanland­schap? Ik houd van veel groen en bloemen. Maar goed, toch ingepakt en vertrokken. Ongeveer vier uur vliegen. Toen we gingen landen zag ik vanuit het   vliegtuig het kale landschap en dacht er het mijne van.

Met de bus ging ik naar mijn bestemming, Playa Blanca. Ik was aangenaam verrast. Ik werd begroet met wuivende palmbomen, bloeiende bougain­ville, heel veel aloë vera en andere cactus­soorten. Ik voelde mij direct op mijn gemak. De accom­mo­datie was vlak bij zee, eigenlijk oceaan, want Lanzarotte ligt in de Atlantische Oceaan. Je zou denken dat het dan frisjes is, maar dat was niet zo. De hele week was het rond 22 graden, zonnig en zonder regen. De oceaan was te koud om in te zwemmen, maar bij het appar­tement was er een  verwarmd zwembad zodat je toch midden in de winter lekker buiten kon zwemmen. Als je op vakantie bent, is het fijn dat het niet regent. En dat doet het ook niet op Lanzarote. Er valt nauwe­lijks regen, wat uiteraard ook weer nadelen heeft voor de inwoners.

Het interes­sante van Lanzarote is dat, alhoewel het er erg toeris­tisch is, er een bewust beleid wordt gevoerd om geen hoge hotels en appar­te­men­ten­com­plexen te bouwen. Gebouwen mogen   maximaal vier verdie­pingen hebben. Er zijn slechts enkele gebouwen die hoger zijn. Deze staan in de hoofdstad, Arrecife, en in een populair vakan­tieoord, Puerta Carmen. Enkele personen, met name de archi­tecten Jesús Soto en César Manrique hebben zich enorm ingezet om het natuurlijk erfgoed te behouden en te voorkomen dat de identiteit van het eiland door toerisme zou worden aangetast. Voor hen stond respect voor de natuur voorop en de bouwstijl moest daarom worden aangepast aan het vulka­nische natuur­land­schap. Toen ik er eenmaal was, ben ik ook dit landschap gaan waarderen. Het is een wonder te zien wat de natuur allemaal kan doen.

TOP