DETAILS VERGETEN?

Akelápan uit bundel “Der hoi gail”

Rabin Baldewsingh

Ham jab aili birdhálaywá men, tab baithaká ekdam bharal rahá. Ek se ek burh-puraniyan apan-apan kamará chorke nicce áil rahin eksab se bhent-mulákát kare khát aur sáthe bhi khái khát. Baithaká men bahut hallá rahá. Sab koi apane men jor se bát-cit karat rahin aur ek sangit samáj jor se bájá bajáwat rahá. Sab koi ek sanskirtik tiwhár ke uplac par manoranjan men dubal rahen.  Jab ham bhittar aili, tab sab jor se thapori pitlen hamár khát.

‘Dekh meester ái gail, dekh meester ái gail’, ek burhuwá jor se bolil. Ab sab aur jor se thapori pite laglen. Ham thorá se sarmindhá hoi gaili. Hamme baithe se pahile ek burhiyá áge áil aur microfoon pakarke kará awáj se bolil: ‘Gáná…gáná.’

‘Are ego chor de ná’, okar ek saheli hamár kán men bolil. ‘Ápke sohar bahut moi lage hai. Áp hamesá hamlog ke soce hai aur hamlog ke lage áwe hai. Áp ke dil men hamlog hai aur áp bhi hamlogke dil mente’.

I bát sunke ham sabhan ke cirauri ab jarur inkár ná kar paili. Ham apan jagahán par se uthke biná bahut kuch bole hausilá men bhág le leli aur ek purána sohar, jaun hamme yád rahá, sabhan khát gái deli. Gaite men ham parakhli atná cilgohár, ki janán ki ab sab koi hausilá men dub gailen.

Git gáte hamár ánkhi paral ek burhiyá par, je ekdam piche, thorá ánre men, apan rolstoel menbaithal rahá aur hausilá ke tyágke dhyán men dubal rahá aur báhar tákat rahá. Bahire ghám khub acchá se nikaral rahá aur ghamiyá jaun moi se okar cehará par giral rahá. Ham dekhi ki okar cehará par bahut musibat ke cinhá. U lácár men bahut becain dekháe.

Jab ham gáná gáike aur kuch bhasan deike apan ples par mangli jáike baithe, tab auratiyá phir hamár dhyán men áil. Ham bardás ná kar paili oke huwán atná akelápan men baithale dekhte. Ham hadas ke okar lage jáike baith gaili.

‘Kaise báto, mái?’ ham ose bolli.

Burhiwá bin caunke hamme tákil aur muskiyáil. Hamme janán ki u hamme pehacánil aur ohi ke máre thorá se muskiyá deil hamár khát.

‘Ká batái betá. Aisahin to jindagi katat hai, ná. Ká batái. Kuch ná acchá lage hai’.

‘Ká bhail, mái? Are atná hausilá hiyán aur tohe ná acchá lage hai?’ ham oke jabáb deli.

U hamme tákke phir muskiyái lagal.

‘Hausilá to hai bahut, baki bahut soc hai, betá. Hamme bahut soc hai.’

‘I káhen, mái. Atná to sab cij hai hiyán, katná jantá hai, gán-baján hai. Káhen ná bhi bhág le lo hai eman. Moi hai ápke dimág khartin.’

Ham burhiwá ke háth ab pakar leli aur hathwá ab dhire-dhire sugharáwe lagli.

‘Hausilá to hai. Ná ki ná hai, hiyán sab cij hai betá, kháik-páni, sab moi se dekh-bhál kare hai. Baki jiw kaccái gail. Ab dhire-dhire ham thak gaili hai. Tandrusti bhi ná thik hai aur bahut soc hai hamme hamár larkan ke. Sab ná áwe hai to. Hamme chau larkan hai, baki moksar ná hai sab se thik se bát kare ke.’

‘I kaise, mái? Sabhan áwe hai to hiyán par?’

‘Koi-koi áwe hai, kuch kháik lá de hai. Baki kháik pahuncáike phir jaldi se cal já hai. Ná mile sab se baithke thorá bát-cit kare ke. Ná acchá lage hai to. Jiw ekdam kaccái gail, betá. Ham ab bahut thak gaili, ná jáni kab chutrá mil jái, betá.’

Ham ab dekhi ki burhiwá ab ekdam udás hoi gail. Ab u bhi dhire-dhire rowandhá howe lagal. Ham parakhli ki u sacmuc ekdam se akel hai. Hamme bahut hánt lagal. Baki ham janli ki ham kuch ná kar pábe.

‘Áw mái, áw tani kuch khái lewal jái sáthe aur thorá hausilá manáwal jái.’

Auratiyá hamme tákke hamár gál sugharáwe lagal.

Thik hai, betá, thik hai. Tu já apan kám kar. Dekh katná milá toke agore hai. Thik hai aise, jindagi dhire-dhire kat jái. Kat jái, betá, kat jái.’

Ham burhiwá ke chorke phir apan ples par jáike baith gaili. Ab dhire-dhire dher admi gáná-bajáná ke sáj par náce lagal rahá. Ek milá hamár khát kuch piye ke láil. Ham ek ghut leike phir takli burhiwá kait. Ham dekhi ki okar ples ab edam kháli rahá. Ham kosis karli apan ankhi se sab alang táke ke, ki u kahán hai. Baki u kahun ná dekháe. Janán ki becári i bhir men ekdam se alop hoi gail.

Uit: Der hoi gail, 2016. ISBN 9789071995040

TOP